de glutenvrije gastouder

  Wat een geluk het is droog! Die harde wind kunnen we natuurlijk hebben. Kom op jongens snel de jassen aan! Met 1 kind in de bakfiets en 1 ernaast fiets ik richting supermarkt. Lekker even uitwaaien zal ze goed doen. Aaaaah een harde gil vanuit de bakfiets. Het duurt niet lang voor ik zie wat er aan de hand is.  De boodschappen tas vangt vol enthousiasme een grote hap  lucht en stijgt op. Best een vrolijk gezicht zo'n blauw gekleurde bloemenprint opstijgend de lucht in.  Het heeft wel wat weg van een luchtballon. Het gegil wordt harder. De tas land met een grote Plons in het water.  Snel scan ik de omgeving, ik kan gelukkig veilig mijn fiets hier kwijt, ik laat mezelf op mijn buik glijden en grijp naar de tas.  Mis! Gelukkig kukel ik er zelf niet in! Dat is weer een mooie meevaller. Meer had ik niet kunen doen. Einde verhaal jammer van de tas, maar we pakken zo wel een doos. Einde verhaal? Niet voor de kinderen. Het gegil is over gegaan in geroep en op d...

  "Neem een geit!" kreeg ik als tip van Claudia de Breij. Nee ik neem niet echt een geit en de tip was ook niet persoonlijk aan mij gericht. Het was een een wijze les die voorbij komt in het gelijknamige boek. (een aanrader vind ik) Het best kun je natuurlijk zelf het boek lezen maar kort zal ik het even samenvatten hoe hij bij mij is blijven hangen. Een groot gezin in een klein, te klein huis klaagt over de impact ervan en krijgt het advies een geit te nemen. Wellicht kun je je er een voorstelling van maken dat dit de chaos juist alleen vergroot.  Wanneer ze hierover hun beklag doen krijgen ze het advies de geit weer weg te doen. De opluchting die dat oplevert doet alle ergernis van daarvoor verzachten. De geit staat voor mij dus symbool voor extra uitdagingen of hindernissen op een toch al lastig moment. Vandaag kreeg ik geen geit cadeau,  maar een hele geitenboerderij. Tussen half 12 en half 2 is het hier altijd spitsuur dan weet ik dat ik een versnelling hoger mag e...

 een nieuwe gast vandaag. Altijd spannend. Stuk voor stuk ga ik in gedachten mijn gastkinderen na. Allemaal ooit voor de eerste keer hier binnen gestapt of gedragen. Altijd wel een heel bijzonder moment.  Vandaag starten we ook aan een nieuw hoofdstuk. Vorige week was ze wel al even een paar uur geweest maar nu dan de hele dag. Spannend! Allereerst voor haar natuurlijk. Daar word je dan overgenomen door een (in ieder geval voor jou) vreemd ogende vrouw die op een vriendelijke toon zegt: " laten we bij het raam naar mama zwaaien" En dan sta je daar temidden van allerlei slingerend speelgoed, sinterklaasmuziek en allemaal enthousiaste koppies van dezelfde lengte die je verwachtingsvol aankijken. maar ook voor ouders is dit Altijd best een stap. En dat kan ik me zo onwijs voorstellen! Ik herinner me nog zo goed de momenten dat ik eerste keren afscheid van mijn eigen kinderen moest nemen en meestal hield ik dat niet droog! De hele tijd vroeg ik me af of het wel goed ging.  Me...

Twee verwachtingsvolle blikken kijken mijn kant op. Mijn twee oudste van vandaag zitten allebei op de grens van hun Sinterklaas geloof. Ik heb me zojuist lichtelijk versproken en nu is het aan mij hier een draai aan te geven. Ergens kennen ze de waarheid maar lijken het toch niet helemaal te willen geloven.Sinterklaas is immers gewoon een verklede man zijn ze het over eens, maar de echte liep wel in de stad! Wat kan ik genieten van die kinderlogica. Waarschijnlijk door hun twijfel zijn ze super scherp om alles te willen begrijpen.  Gisteren lag er voor iedereen een baret klaar voor de geknutselde openhaard met een gedicht bij alle kinderen die er op 5 december zijn of ze hem dan willen meenemen. Op een hectisch moment tussen het smeren van de boterhammen door wordt er een vraag op me afgevuurd.  Waarom moet eigenlijk iedereen 5 december zijn baret mee? Zonder er over na te denken (of zoals een vriendin altijd zegt zonder even vóór te denken) antwoord ik dat het me wel een...

gejuich!  Yes we mogen in de ballenbak!!!! Een activiteit die ik vooral bewaar voor druilerige dagen zoals deze.  Enthousiast drentelt iedereen om me heen. Sneller kan ik niet maar het duurt voor de kinderen veel te lang.  Al mijn handeling worden geobserveerd tot de laatste knijper bevestigd is en de ballen met een flinke vaart naar beneden rollen de doos uit. Wat is dat toch dat magische wat een ballenbak op kinderen heeft. Hoewel alleen op kinderen? heeel stiekem vind ik ze zelf ook nog geweldig.  Ik denk dat het een combinatie is van de vrolijke kleuren, het gevoel van het wegschuiven van de ballen en überhaupt de fascinatie van dingen die rollen. Zodra ik ergens voor een leuke prijs ballenbak ballen zie moet ik altijd moeite doen mezelf te bedwingen niet een extra zak mee te nemen.  Hoe tof zou het zijn het grote zwembad helemaal te kunnen vullen en er middenin te kunnen ploffen. Voor de kinderen ook natuurlijk 😉  Ongeveer net zo snel als de ballen in...

Mama help !  Deze woorden hoor ik vrij in het begin van mijn dag. Mijn eerste kleine gast zit al gezellig bij ons aan tafel. Terwijl ik me in de richting van het hulpsignaal draai zie ik nog net de laatste melkdruppels door de kamer vliegen als een soort melkexplosie. Op de grond is inmiddels een melkrivier ontstaan die met flinke vaart koers zet richting speelkleden die op de grond liggen. Ik zet mijn vliegmodus aan en graai een stapel hydrofiele doeken met mijn linkerhand terwijl ik een sprintje zet richting de overstroming. Superheld krachten geactiveerd. Eventjes baal ik daar gingen de laatste "kostbare druppels" Vanmorgen trok ik namelijk de conclusie dat de plek waar de voorraad melk altijd ligt, leeg was. Voor heel even baal ik maar dan schiet ik in de praktische stand. Er zit niks anders op. Vandaag staat er een supermarkt expeditie op de planning. Buienradar is hoopvol. Het komende uur zou nog droog zijn dus moet gaan! Zo hard als het waait zo hard vliegt vanoch...

" de kinderen moeten opruimen, want vaders en moeders maken geen rommel " Deze opmerking vang ik op terwijl de kinderen er druk mee zijn de kamer weer netjes te maken. Inwendig moet ik heel hard lachen en denk aan afgelopen weekend waar ik met 2 vriendinnen in een huisje zat. Onze rommel was binnen een kwartier zichtbaar. Hahaha zeker wel dat mama's ook rommel maken, maar dat is nu niet het moment om het daar over te hebben.  Ik ben namelijk veel te blij dat ze de flow van het opruimen te pakken hebben. Een bende is het namelijk echt wel! Het heeft binnen flink geregend. Geen echte regen gelukkig. We werken over de herfst en de favoriete activiteit op dit moment is regendruppels (krantensnippers) door de kamer laten dwarrelen, terwijl er door de denkbeeldige plassen wordt gestampt. Op de achtergrond gezellig regenliedjes van onder andere k3 die ik inmiddels bijna uit mijn hoofd ken. Compleet met paraplu's ontstaat er een heel samenspel. Er worden zelfs verklaringe...